Update: zie Snowworld II.

De kogel is door de kerk.  In voorgaande discussies over het Buytenpark hield het college zich op de vlakte over de uitbreidingsplannen van Snowworld, terwijl dat toch de belangrijkste peiler in dat gebied is.

Recentelijk heeft de wethouder gesteld dat het college geen bezwaar heeft tegen de komst van een vierde baan en spreekt zich daarmee feitelijk uit voor verdere bebouwing van het park. Nadat het Van Tuyllsportpark recentelijk wegbestemd is als ‘grootschalige leisure-voorziening’ dreigt het Buytenpark hetzelfde lot te gaan delen. Is het niet gelijk danwel geleidelijk.

De SP is van mijn dat de behoefte van de inwoners van Zoetermeer – en dat is veelal rust en recreatie  – niet moet staan boven de wensen van skiliefhebbers uit het hele land. Die overigens nu al aan hun trekken kunnen komen bij de drie banen die er al zijn.

Keer op keer stelt het college economische belangen boven andere belangen. De vraag is waar dat moet eindigen.  Naar mijn bescheiden mening moet prettig leven boven het maken van een pretpark voor de regio staan.

Tussen de alinea’s heen staan trouwens de schetsen voor de nieuwe baan.

Voor Duurzaam Zoetermeer heeft de gemeente een energiescan opgesteld om te kijken waar het best bespaard kan worden.  Dat is een eerste stap om de stad duurzamer te maken.

Tegelijkertijd kan iedereen nu ( met een eigen huis ) een aanvraag indienen voor een subsidie op  energiebesparende maatregelen.  Voordeel hierbij is dat deze zich op termijn terugbetalen via lagere energiekosten en zo – naast het milieu sparen – dubbel voordeel opleveren.

In commissie Ruimte is het vanavond ook gegaan op duurzamer bouwen. Doordat de technologie steeds beter wordt en steeds meer mensen doordrongen zijn van de noodzaak tot is er in de toekomst veel mogelijk. Als SP ondersteunen we dit. We hebben ook aangedrongen als extra op bouwen via het ‘cradle to cradle‘ principe waar bij de bouw al zo veel mogelijk rekening wordt gehouden met de toekomst van het bedrijf ( zoals omvormen tot iets anders of duurzaam slopen ).

Polders en polders. Zware tocht zonder schaduw in de brandende zon ( en daarom niet helemaal Rijnsaterswoude gehaald. Net het zout uit mijn haren gespoeld. Afijn de visuele bloemlezing

Hij kwam in die streken waarvan wij zeggen: het is ginder oorlog, ginder heel verre, ik weet niet juist waar. Daar kwam hij toe en zag het vermassakreerde volk. Hij zag bloed en zonderling gekromde dingen die mensen waren geweest. Hij zag een verlaten vlakte met steengruis waar niemand was gebleven om uit te leggen dat deze vlakte een beroemde stad geweest was. Beroemd om haar rechtspraak en haar eeuwenoude kunstschatten.

De grimlach wou weer rap van zijn gezicht wegslibberen , maar kon niet meer, hij hing aan zijn gezicht vastgeroest. Zodat zijn mond lachte en zijn ogen angstig waren. Een raar masker, voorwaar. Hij vluchtte van daar, en iedere nieuwe weg die hij ging was een gewicht meer op zijn hart. In ieder land herinnerde hij zich uit een ander dat daar schoner was. Schoner, weemoediger en tevens tragischer. Heimwee en vertwijfeling sneden zijn hart in duizend kleine reepkses die overal wat bleven hangen.

Hij zakte af naar het oosten. En op een nacht in een haven zag hij haar die hij in zijn schoonste dromen had gekeken en heimelijk de hoop had gekoesterd in levende lijve te zullen ontmoeten. Het keldergat stond naar alles wat hij op zijn reizen had leren misprijzen. Een reuk van alkohol en zonde, van nikotine, zweet en bedorven vlees walmde vanuit de keldermond naar het ongelijke en glibberige bijgangske. ZIj danste daar ineen doorschijnende blauwe sluier gehuld. En haar lijf gaf vorm en betekenis aan al het onheimelijke dat broeide en gistte in zijn ziel. Het gaf zin en betekenis aan zijn twijfel en zijn grote smart, aan zijn ongeloof en zijn spot