Rosa Luxemburg

Aangezien het buiten in de minus is en iedereen loopt te bibberen wordt het tijd om eens een goed voedseladvies van onze oosteroosteroosteroosterburen tot ons te nemen. En gelukkig heb je daar geheel geen zouten voor nodig!

Wij storten ons op de ‘grechnevaya kasha‘ (voor zover mijn cyrillisch strekt – een biertje voor wie het laatste woord zonder te stotteren uit kan spreken! ) . Leest u mee met dit spannende keukenavontuur?

Allereerst negeren we de handige kooktips op deze site. Voort pleuren we het zooitje in een pan water en gaan ergens discussieren. Deze techniek heb ik recentelijk afgekeken in het land van herkomst.

Wachten tot het geheel is drooggekookt ( niet teveel water gebruiken! ). Ondertussen is er alle tijd om de favoriete ‘adzjika‘ uit de kast te trekken.

Dat combineren wij vervolgens in een ontbijt voor helden! Na deze smaakbeleving is het geen probleem meer om een stukje over het ijs te lopen in barre omstandigheden!

Disclaimer: If you accidently found this article via websearch I’m terribly sorry for possibly slaughtering your food culture. Please punish me by adding your favourite recipes so I can better my life – and breakfast habits.

De gedachtegang is natuurlijk interessant, de presentatie gelikt. Nadenkvoer. Maar de vraag blijft natuurlijk: wat vindt u?

Alleen nog tegen zich zelf spreekt hij over zijn grote angst dat alle dagen eender zullen zijn, alle mensen en alle levens. Dat alle mensen blinden zijn die in een dikke mist rondtasten. Dat zij steeds dezelfde woorden zeggen, altijd de eigenste terugkerende woorden waarmee ze precies een muur willen bouwen om steun te hebben. Om tegen die muur van valse woorden te leunen en te zeggen: ik loop rond, en ik tast, ik voel dus en ik leef dus, ik leef en ik weet de waarheid.

Maandagavond ben ik met Ewout op bezoek geweest in de BaZtille. Waarschijnlijk voor veel mensen een van de beter bewaarde geheimen in de stad. De BaZtille is een verzamelgebouw met ateliers vlak naast het rioolgemaal aan de Rokkeveenseweg.

We hebben een rondleiding gekregen en gepraat over de rijke geschiedenis van het pand, de organisatie en de locatie. Ook hebben we gesproken over de moeilijkheid om een atelier en expositieruimte te hebben in de stad.? De SP heeft in het verleden voorgesteld veel meer gebruik te maken van leegstaande kantoorpanden, maar helaas schiet dat bij de gemeente niet op.? Op die manier zou de kunst/cultuur-beleving aanzienlijk kunnen worden verbeterd.

Foto: Baztille.nl

Het is altijd interessant om op locatie te komen bij mensen die de stad levendig houden en ondernemend zijn.? Binnenkort is het openatelierdag, op 3 en 11 oktober, dus wellicht een tip om eens langs te gaan! Regelmatig zijn er overigens ook exposities die worden aangekondigd via de huis-aan-huis-bladen.

De grimlach wou weer rap van zijn gezicht wegslibberen , maar kon niet meer, hij hing aan zijn gezicht vastgeroest. Zodat zijn mond lachte en zijn ogen angstig waren. Een raar masker, voorwaar. Hij vluchtte van daar, en iedere nieuwe weg die hij ging was een gewicht meer op zijn hart. In ieder land herinnerde hij zich uit een ander dat daar schoner was. Schoner, weemoediger en tevens tragischer. Heimwee en vertwijfeling sneden zijn hart in duizend kleine reepkses die overal wat bleven hangen.

Hij zakte af naar het oosten. En op een nacht in een haven zag hij haar die hij in zijn schoonste dromen had gekeken en heimelijk de hoop had gekoesterd in levende lijve te zullen ontmoeten. Het keldergat stond naar alles wat hij op zijn reizen had leren misprijzen. Een reuk van alkohol en zonde, van nikotine, zweet en bedorven vlees walmde vanuit de keldermond naar het ongelijke en glibberige bijgangske. ZIj danste daar ineen doorschijnende blauwe sluier gehuld. En haar lijf gaf vorm en betekenis aan al het onheimelijke dat broeide en gistte in zijn ziel. Het gaf zin en betekenis aan zijn twijfel en zijn grote smart, aan zijn ongeloof en zijn spot

Maar als gij tot deze jeugd wilt behoren moet ik er u voor waarschuwen dat zij wat te zakelijk is in sommige zaken. Zij kan niet leven zonder wat romantiek, maar zal niet nalaten te vragen: hoeveel kost mij dat beetje romantiek? En de dingen waar wij in onze jeugd van gedroomd hebben vindt zij belachelijk. Doch hierom hoeven wij ons nog niet in een hoekje terug te trekken – de hardste strijd in het leven is immers de strijd om niet bitter te moeten worden