Een volgende stap in het dossier ‘culturele as’ die tegenwoordig ’stadsforum’ heet. Afgezien van de vraag of niemand een betere naam weet ( suggesties in het commentaar veld! ) zie het volgende filmpje.
De gedachtegang is natuurlijk interessant, de presentatie gelikt. Nadenkvoer. Maar de vraag blijft natuurlijk: wat vindt u?
Omdat ik het niet ken laten!
Alleen nog tegen zich zelf spreekt hij over zijn grote angst dat alle dagen eender zullen zijn, alle mensen en alle levens. Dat alle mensen blinden zijn die in een dikke mist rondtasten. Dat zij steeds dezelfde woorden zeggen, altijd de eigenste terugkerende woorden waarmee ze precies een muur willen bouwen om steun te hebben. Om tegen die muur van valse woorden te leunen en te zeggen: ik loop rond, en ik tast, ik voel dus en ik leef dus, ik leef en ik weet de waarheid.
De republiek zit de komende tijd gezellig in de betongruis!
Moderne keuken van alle gemakken voorzien
Luxe badkamer
Morgen is er weer het najaarsdebat. De crisis is in volle hevigheid om ons heen uitgebreid en tot lijkt de gemeenteraad af te stevenen op een van de rustigste debatten (afkloppen!) in jaren. Hoe kan dat?
Fracties zijn natuurlijk wel zo slim om niet met geldverslindende voorstellen te komen. Maar hoe moeten we met minder geld toe? Dat is natuurlijk een stug lastiger. Zeker als je niet fulltime op de getallen zit te rekenen. En natuurlijk ook zo richting de verkiezingen wil niemand echt pijnlijke maatregelen nemen die in de toekomst wellicht niet te vermijden zijn.
Het is loffelijk dat het college vooral op zichzelf ( gemeente-apparaat ) wil bezuinigen. De effecten daarvan zijn veel minder duidelijk ( minder service, keuzes maken? ) .
Als fractie hebben we voor morgen voorgesteld om vooral ‘citymarketing’ ( stadspromotie ) eens kritisch tegen het licht te houden.? Soms kan dat nuttig zijn. Bijvoorbeeld om nieuwe projecten onder de aandacht te brengen. Soms is het pure geldverspilling ( denk bijvoorbeeld aan dure nieuwe huisstijlen ) en soms beconcurreert de overheid de overheid ( gemeentes onderling ). Het college wil om de een of andere reden maar geen openheid geven hoeveel deze post nou precies kost. Terwijl het heel normaal is om te denken in termen van budgetten op een begroting. We hopen dus op meer nieuwsgierigheid van de andere partijen.
Tweede punt waar we als SP ons op voorhouden is dat het bestuur z?lf ook de gevolgen moet ondergaan van zware tijden. Dus een flinke bezuiniging op onszelf! Minder raadsexcursies, vroege en late vergaderingen (met hapjes), minder papier rondpompen en ga zo maar door. Meer discipline en minder kosten ( en hopelijk ook minder bijeenkomsten! ).? Als ze dat in de stadhuistoren kunnen kunnen wij het ook.
Als SP-er draag ik – zolang het nog mag – een groot deel van de ‘vergoeding’ af aan de partij. Liever zou ik zien dat dat substanti?le bedrag ( meer dan 1500 euro per maand! maal 39! ) gewoon voor iedereen verminderd zou worden. Scheelt weer.
Omdat we het niet kunnen laten. Uit Abel Gholaerts.
Niet dat hij zo heel graag kleermaker wordt. Het is een gek die iets gaarne wil worden. Nee, maar het is het beste voor hem, zegt de weduwe, zeggen de schaarse klanten. En ik zal bij u komen, ge zult mijn man zijn broeken mogen maken. Zo zit Germain op twee schragen, vol eindekens draad en pluk.
Nochtans is er binnen in hem een andere wereld. Een tragische, een demonische wereld, een heelal van boosaardige en duistere machten die worstelen tegen de goede. De goede winnen steeds. En in zijn vrije uren is hij geen kleermaker, dan is hij romancier, romanschrijver.
Het goede en het kwade is in fabelachtige gevechten verstrikt. Maar het goede overwint op de laatste bladzijde. Alles komt goed uit, iedereen is kontent en gelukkig, niemand is mank, niemand moet broeken maken voor een ander. En zo, binst hij zijn werk gaat afleveren dat in een zwart laken gewikkeld is en over zijn arm hangt, al hinkende, schrijft hij romans in zijn gedachten.
Hij zit ’s avonds bij de stoof, met zijn nietszeggende bril kijkend naar gelijk wat. Hij schrijft romans maar zet nooit een regel op papier. Hij moet zijn eerste woord nog altijd neerpennen.
Vorige week ging het in commissie Ruimte bij het onderwerp Geluid- en luchtkwaliteit voornamelijk over de overlast die verkeer in toenemende mate veroorzaak. De problemen zijn niet nieuw.? Bewoners op de Europalaan en Lissenvaart klagen al langer over overlast. Ook in Driemanspolder zorgt de A12 voor veel geluid.? Voor mij nieuw was wel een aantal bewoners aan de Meerzichtlaan ( mijn overburen overigens ) die ook een inspraak gaven.
De grote vraag is wat er aan te doen valt. Met geluidsschermen en het isoleren van woningen is maar zoveel te bereiken. Moeten we stellen dat Zoetermeer een grote stad begint te worden en minder rust onvermijdelijk is bij meer inwoners? Of moeten we juist strengere maatregelen nemen tegen autoverkeer, wat andere mensen waarschijnlijk weer vervelend vinden?
Wat zijn goede oplossingen om zoveel mogelijk mensen tevreden te stellen?? Waar liggen de grenzen?
( En volstrekt a-chronologisch kijken we vandaag eens in Aveiro, provincie Beiras. Tussen Coimbra en Porto )
